Laatste grensovergang naar Panama + oud en nieuw vieren

Na laatste toeristdingetje in Puerto Jimenez, volgende dag vroeg op want ik wil nu 400 km rijden, een grensovergang doen en 1 uur inleveren ivm tijdsverschil tussen Costa Rica en Panama. Omdat gisterenavond heel veel geregend heeft en door de hoge luchtvochtigheid is van mijn kanotocht niets droog. Dus alles wat nat was moet nat mee. Na licht ontbijtje met genoeg koffie afscheid genomen van een pretiige eigenaar van het resort (Schot die in Weeze is geboren, vader werkte daar nop het militaire vliegveld). Ik mag weer dezelfde geweldige motorweg van 80 km van eergisteren (zie ook film) terug naar de PanAmerica. Weg no 1, die als een rode draad door mijn reis loopt. Na nogeens 60 km op deze weg kom ik aan bij de grens Costa Rica en Panama. Ik dacht dat ik me goed voorbereid had op deze grens en dat het een makkie zou zijn. Dus vol goede moet meld ik bij de Panamese douane. Of ik me eerst wil afmelden in Costa Rica 200 meter terug. Maar ik heb helemaal geen Costa Ricaanse grenswacht gezien. Dus teruggelopen en vind dan uteindelijk een grensgebouw. Meld me eerst bij de douane. Nee eerste een exitfee betalen van 8 dollar bij de bank. Niemand zegt waar die bank is. Dus ik loop per ongeluk een ander lokaal in. Daar kan ik mijn motor afmelden. Ik dacht dat ik hier die 8 dolar moest betalen, nee hoor. Dus ik weer terug naar de douane voor een afmeld-stempel. Nee eerst de 8 dollar betalen. Na veel gewijs en vind ik uiteindelijk aan de andere kan van de straat tussen sinaasappel- en bananenkramen een gebouwtje met tralies voor het raam waar een mevrouw zit die 8 dollar int. Met de bewijsje in de hand terug voor de 3e keer terug naar de douane van Costa Rica. Na lang wachten krijg ik eindelijk mijn stempel waardoor een bewijs heb dat ik Costa Rica legaal heb verlaten en ik Panama in kan. Daar moet ik weer een heel circus doorlopen om weer de motor in te voeren, verzekerning af te sluiten en mijn stmpe voor toegang. Dat duurt ook nog ruim 1 uur. En dat alles in vochtige hitte. Hoe kan een land zich zelf geloofwaardig maken om voor een toerist of andere bezoeker het aantrekkelijk te maken. Want de bureaucratie is enorm. Dan zie je ook nog vaak 2 mensen achter een balie werken en terwijl 8 anderen op hun telefoon zitten te kijken. Dat is zoieso opvallend hoeveel mensen tijdens hun “werk” met iets bezig behalve hun werk. Denk ik.

Maar na ruim 2 uur ben ik ook voor deze grensovergang geslaagd. Zo! Ik noem het maar een soort inteligentiespelletje en zeker als geen Spaans kunt zoals ik dan moet het ook van een soort logica hebben. Dat laatste heb ik dan gelukkig wel weer. Dus ook deze 6e en laatste grensovergang is gelukt. Ik kom tijdens dit hele proces nog een andere langafstandrijder tegen die net als ik de grenspost van Costa Rica heeft gemist. Gelukkig kon ik hem helpen omdat ik net iets verder was.

Na ontsmetting van mijn motor, nog wat papierwerk en een controle een stuk verder op kon dan eindelijk verder naar Santiago mijn volgende stop in Panama. Ik ben in Panama! Mijn laatste land het voelt alsof ik klaar ben, geslaagd voor al mijn grensposten, allemaal binnen 2,5 uur zonder Spaans, zonder dingen vooraf te kunnen regelen etc etc. Het voelt als een opluchting, ik kan het ook in mijn eentje. Het voelt als mijn reis is volbracht! Ik ben er. Het Is nu nog 500 km rechtdoor naar eindpunt Panama Stad. Dubbel gevoel heb ik daar zal ik de volgende blog wat meer over schrijven.

Hele weg Naar Santiago daarna is vierbaans en dus een beetje saai. Ook landschappelijk stelt het niet veel voor. Je ziet hier wel de Amerikaanse invloeden zoals grote billboards, Amerikaanse auto’s weer, etc. Exchter het is hier wel uitkijken, want om 10 km staat er minimaal ergens een motorpolitie of een controlepost waar je sowieso moet stoppen. Maar je wordt door tegeliggers met gekipper gewaarschuwd. Bijvoorbeeld voor de stad David staat wel 10 km file voor zo’n post. Gelukkig kan ik mijn file rijden op de motor hier praktiseren. Dat scheelt me wrs een uur oponthoud. Na deze controlepost heb ik weer vrij baan. In Santiago een van mijn slechtste hotel tot nu toe gevonden (had ik al gereserveerd via Booking.com). En met moeitje ook een restaurant gevonden. Deze plaats hoef ik nooit meer naar toe.

De volgende dag, Oudjaarsdag, door naar Panama City. Het is nog 250 km en dan zit het erop. Maak onderweg nog een kleine omweg naar El Valle. Via een mooie bergweg naar deze prachtige plaats in een wonderschone natuur. Overal zie je voorbereidingen op het oud en nieuw feest. Hier zijn ook veel backpackers. Zo rond 14 uur rij ik Panama City in nadat ik het Panama kanaal ben overgestoken. Ik heb voor de komende dagen een goed hotel gerserveerd midden in de stad zodat ik dicht bij het oud en nieuwe gebeuren zit. Ik heb kamer op de 24e verdieping en het is werkelijk een balzaal met prachtig uitzicht. Motor staat binnen in de garage onder het hotel dus dat is ook mooi meegenomen. Panama heeft echt veel wolkenkrabbers en ook dit voelt heel Amerikaans aan. Ik zit midden in het fincielle hart van Panama en wie weet nog van heel veel meer landen. Hoge glimmende gebouwen met veel Pracht en praal.

Dus oudjaarsavond kan beginnen. Volgens velen Is het middelpunt van oud en nieuw, zoals vuurwerk, in het stadsdeel Casco Viejo.. Dus daar laat ik me naar toe brengen. Veel restaurants zijn dicht of helemaal gereserveerd voor mensen die oud en nieuw met een etentje vieren. Het een prachbtige wijk met mooie pleinen en pleintjes die helemaal opgetuigd zijn met kerstversieringen. Veel mooie oude gebouwen nog uit het koloniale tijdperk. Dus dat geeft wel een sfeertje. Na nog wat rondwandelen en biertje een plekje gezocht voor het vuurwerk. Na nog wat mensen gevraagd hebben war het vuurwerk is moet het hier bij de baai zijn. Dus ik braaf wachten tot12 uur. Er waren wel mensen meer niet erg veel, dus ik voelde al dat wel eens anders zou kunnen worden. En ja hoor om 12 uur hier en daar vuurwerk maar geen vuurwerkshow in de baai. Deceptie op en top! Waarschijnlijk had meer gezien als ik op mijn hotelkamer was gebleven. Dus maar weer terug naar het hotel met een taxi die zich gedroeg als Max Verstappen. Ik hou van snelle services maar dit was echt overdreven.

Op nieuwjaarsdag het Panamakanaal bezocht. Erg leerzaam in interessant. Zeker als je die grote zeeschepen voor je neus Door de sluizen gaan met behulp van die kleine locomotieven. Dat was wel weer leuk. Zie filmpje aankomst Panama City